Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Ανάταση



της Νόπης Χατζηιγνατιάδου
Δυσνόητες ρωγμές στο ανέφικτο
όμοιες με εκείνες που σου χάραξαν στο μέτωπο
λίγο πριν την εκούσια θυσία,
όμοιες με τα λαβωμένα, απ’ τα χέρια ενός παιδιού,
φτερά μιας πεταλούδας.

Ρωγμές
ακαθόριστες,
που ασελγούν στης γαλήνης τα σώματα
που ραπίζουν σπερματικές διαθλάσεις
στην ανοργασμική πλέον ακοή σου.

Ρωγμές
στις αισθήσεις που φύλαξες
για τον έρωτα μιας καταδότρας νύχτας.

Κι η ψυχή σου
ως κι η μικρή ψυχή σου
δεν χωράει σε ορίζοντες
μα υπομένει γενναία το τραχύ των ρωγμών.

Κι εκείνο της πεταλούδας το πέταγμα
ματαιώθηκε πάλι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: